Goal-oriented look at the rule of the spirit of meaning in mystical interpretation and its criteria

Document Type : Original Article

Author
Associate Professor at “The Qur’anic Studies Department” in Research Institute for Islamic Culture and Thought (iict).
Abstract
Mystical interpretations are based on the ascent from material and worldly meanings to immaterial and transcendental meanings, and many scholars and commentators have considered immaterial meanings as permissible meanings, which, despite the symmetry, they prefer this kind of meaning. Meanwhile, some mystics have corrected the relevant interpretations based on the rule of coining word for the spirits of meanings to prove that these interpretations are based on the use of words in real meanings, because immaterial meanings are the spirit of meaning, which is called the rule of the spirit of meaning. There are some fundamental questions about this rule that have not been properly addressed, Including the arguments of this rule and its critique, and to what extent does this rule correct mystical interpretations if it is accepted? What is the other way that does not have the fault related to the performance of this rule? In this paper, the aim is to review and critique the mentioned rule and to reconstruct the mentioned rule with a goal-oriented view. Therefore, after the introductory discussions, we will present the necessary material in two levels, namely the study of the rule of coining words for the spirit of meanings and the study of this rule based on the divine purine order to be clear, there is no need for a tortuous way of coining words for the spirit of meaning in a real way, and this rule should be based on revising God's purpose from the verses, whether to achieve this purpose is through the real coining or tropical use.

Keywords


  1. ابن‏عربی؛ الفتوحات المکیة؛ بیروت: دار الصادر، [بی‌تا].
  2. آخوند خراسانی، محمدکاظم؛ کفایة الاصول؛ قم: مؤسسه آل البیت، 1409ق.
  3. افلاطون؛ دوره آثار؛ ترجمه محمدحسن لطفی؛ تهران: انتشارات خوارزمی، 1398.
  4. امام خمینی، سیدروح‏الله؛ شرح دعاى سحر؛ تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، 1388.
  5. امام خمینی، سیدروح‏الله؛ آداب الصلوة (آداب نماز)؛ قم: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، 1370.
  6. امام خمینی، سید‌روح‏الله؛ مصباح الهدایة الی الخلافة و الولایة؛ تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، 1376.
  7. ایازی، سیدمحمد؛ «بررسی روح معنا در تفسیر قرآن»، روزنامه اعتماد؛ ش3249، پنجشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۴.
  8. بقلى، روزبهان بن ابى‏نصر؛ عرائس البیان فی حقیقة القرآن؛ بیروت: دار الکتب العلمیة، منشورات محمد علی بیضون‏، 2008م.
  9. جوادی آملی، عبدالله؛ تفسیر تسنیم؛ قم: اسراء، 1387.
  10. حویزی، عبدعلی بن جمعه؛ تفسیر نورالثقلین؛ قم: اسماعیلیان، 1415ق.
  11. خمینی، سیدمصطفی؛ تفسیر القرآن العظیم؛ تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینى، 1418ق.
  12. خمینی، سیدمصطفی؛ تحریرات فی الاصول؛ تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، 1385.
  13. شیواپور، حامد؛ نظریه روح معنا در تفسیر قرآن؛ قم: دانشگاه مفید، 1394.
  14. صدرالمتالهین، محمد بن ابراهیم؛ تفسیر القرآن الکریم؛ تحقیق محمد خواجوى؛ قم: انتشارات بیدار، 1366.
  15. صدرالمتالهین، محمد بن ابراهیم؛ مفاتیح الغیب؛ تعلیقات علی نوری، مقدمه محمد خواجوی؛ بیروت: مؤسسه التاریخ العربی، 1430ق.
  16. صغیر، محمد حسین‌علی؛ مجاز القرآن: خصائصه الفنیة و بلاغته العربیة؛ بیروت: دار المؤخر الغربی، 1939م.
  17. طباطبایى، محمدحسین؛ المیزان فى تفسیر القرآن؛ قم: اسماعیلیان، 1371.
  18. عرابى، محمد غازى؛ التفسیر الصوفى الفلسفى للقرآن الکریم؛ چ1، دمشق: دار البشائر، 1426ق.
  19. غزالی، محمد بن محمد؛ جواهر القرآن و درره؛ بیروت: دار الکتب العلمیة، منشورات محمد علی بیضون، 1409ق.
  20. فیض کاشانی، محسن؛ تفسیر الصافی؛ تحقیق حسین اعلمی؛ تهران: مکتبة الصدر، 1416ق.
  21. قشیری، عبدالکریم بن هوازن؛ لطائف الاشارات؛ قاهره: الهیئة المصریة العامة للکتاب، 2000م.
  22. قونوى، صدرالدین؛ شرح الأربعین حدیثاً؛ چ1، قم: انتشارات بیدار، 1372.
  23. قونوی، صدرالدین محمد بن اسحاق؛ اعجاز البیان فی تفسیر ام القرآن؛ تصحیح سیدجلال‏الدین آشتیانی؛ قم: بوستان کتاب قم، 1381.
  24. کلینی، ابوجعفر محمد‌بن یعقوب؛ کافی؛ قم: دار الحدیث للطباعة و النشر، 1429ق.
  25. مصطفوى؛ حسن؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم‏؛ تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب‏، 1360.
  26. معرفت، محمدهادی؛ التفسیر الأثری الجامع؛ قم: مؤسسه فرهنگى انتشاراتى التمهید، 1387.
  27. ملاهادی سبزواری؛ شرح المنظومه؛ تصحیح و تعلیق حسن حسن زاده آملی؛ چ1، تهران: نشر ناب، 1416ق.
  28. نیک‌سیرت، عبدالله؛ «نقد و بررسی نظریه مثل افلاطون و انتقادات وارده بر آن با نگاه ویژه به ارسطو» ‏، خردنامه صدرا؛ ش۴۶، ۱۳۸۵.