بررسی الحاق ایران به FATF با تطبیق آن بر قاعده حکم در آیۀ ۴۰ سوره یوسف

بی‌تردید قرآن کریم مهم‌ترین منبع شناخت احکام الهی است که در آن قواعد راهبردی جامعه توحیدی بیان شده و برای تعامل با جوامع غیرالهی به رعایت اصول خاصی توصیه گردیده است. کاوش در معنای «إِنِ الْحُکْمُ إِلَّا لِلَّهِ» و تطبیق آن بر برخی کنوانسیون‌های بین‌المللی، تلاشی نو در مسیر قرآن‌پژوهی و روشنگری دینی محسوب می‌شود. نوشتار پیش‌رو به شیوه‌ای تحلیلی-تطبیقی، ضمن واکاوی معناشناسی واژه «حکم» در آیه «إِنِ الْحُکْمُ إِلَّا لِلَّهِ»، به تضاد برخی بندهای گروه ویژه اقدام مالی (FATF) با قوانین الهی و مشروعیت مراکز قانون‌گذاری، حاکمیتی و داوری در سطح بین‌المللی پرداخته است. با توجه به گستردگی معنای «حکم» در آیه مذکور و با نظر به شیوه‌های نوین نفوذ دشمن برای سلطه بر جوامع اسلامی ـ که در تضاد با ولایت الهی است ـ نوشتار حاضر به بررسی لزوم انطباق FATF و لوایح مرتبط با آن بر اساس آیه ۴۰ سوره مبارکه یوسف× پرداخته است. نتیجه این بررسی نشان می‌دهد که، علاوه بر تضاد برخی بندهای این کنوانسیون با ولایت فراگیر الهی در سه معنای «حکم»، این الحاق نادرست می‌تواند خسارات جبران‌ناپذیری برای کشور به دنبال داشته باشد.