دانشیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی؛ (asadinasab42@gmail.com)
چکیده
علم عرفان و معرفت شهودی مورد ادعای عارفان از دیرباز مورد نقد بوده و طرفداران و مخالفان سرسختی داشته است. مخالفان بر این باورند که علم عرفان رابطهای با آموزههای وحیانی ندارد و یا رابطهاش به گونهای نیست که بتوان این علم را وحیانی و متکی بر آیات قرآنی دانست. در مقابل، افراد و گروههایی معتقدند که این علم برخاسته از حقیقت توحید قرآنی است. از اینرو با توجه به این اختلاف که ناشی از برخی ابهامها در نسبت عرفان و وحی است، ضرورت دارد میزان اسلامیت این علم روشن شود. در این نوشته، با روش کتابخانهای و تتبعات اجتهادی، پس از روشن شدن علمیت عرفان موجود و نسبت آن با علوم انسانی، میزان اسلامیت ارکان علم عرفان، شامل: تعریف، موضوع، اصالت، مبانی، هدف، روش و مسائل اصلی عرفان را از منظر آیات قرآن بررسی میکنیم. یافتههای این نوشته نشان میدهد که ارکان علم عرفان با آیات قرآن همراهی دارد و این ارکان قابل استناد به قرآن هستند.